23/10/2007 - Terk edip giderken hiç düşündünmü?

Sen asla birinin sahipleneceği olamazsın, izin vermezsin.. Ve asla sahiplenemezsin birini.. Senin sahiplendiğin yalnızca kendi korkuların, büyüttüğün yalnızlığın.. O derin kimsesizliğin... Bana bulaştırdığın kimsesizliğin.. Sevgi nasıl bulaşıcı ise hüzün ve nefrette öyle bulaşıcı.. Şimdi kendimde senin izlerini taşıdığımı görüyorum. Senin karanlıklarında yüzüyorum. Ne kadar kendime kaçsam o kadar seni buluyorum... Ve her seferinde senin boşluğundan çaresiz kendime, kendi çaresizliklerime dönüyorum..

Sen beni unutmak için savruldukça, bende seni unutmak için kendi acılarıma alışmaya çalışıyorum...

Sen şimdi o sahte öykülerinde ara yalnızlığını.. Ancak hayat sahte öykülerde değil, yüzleşmekten kaçtığın gerçeklerde.. Senin gerçeklerin kaçtığın yaşamında; güçsüz yanlarında, öfkende, sevinçlerinde, geçmişinde, baştan başa kendinde.. Korktuğun yaşama dokunuşlarında, duygularında... Bir kez olsun gir kendi gerçeklerinin ve yenilgilerinin arasına.. Ve gör kendini yüreğinin aynasında...

Seni sensiz sevmeye öyle alıştım ki.. Artık sensizliği sana tercih eder oldu kalbim.. Yarattığım masalımsı kahramanımın yerine kimseyi koyamaz oldu kalbim.. Ne zaman biri bana açsa yüreğini, o derin yaralarım açılıyor önüme.. Beni bırakıp gittiğinde oluşan yaralar hala kanıyor.

8/10/2007 - Sessiz Gemi...

 
artık demir almak günü gelmişse zamandan
mechule giden bir gemi kalkar bu limandan
hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol
sallanmaz o kalkıştan ne mendil nede bi kol

bir çok giden
memnunki yerinden
çok seneler geçti çok seneler geçti
dönen yok seferinden
bir çok giden
memnunki yerinden
çok seneler geçti çok seneler geçti
dönen yok seferinden

ne çare gönüller ne giden son gemidir bu
hicranlı hayatın ne de son matemidir bu
dünyada sevilmiş ne de seven nafile bekler
bilmezki giden sevgililr dönmeyecekler

bir çok giden
memnunki yerinden
çok seneler geçti çok seneler geçti
dönen yok seferinden
bir çok giden
memnunki yerinden
çok seneler geçti çok seneler geçti
dönen yok seferinden

Yahya Kemal Beyatlı

1/10/2007 - Tılsım....

29/9/2007 - sen anlamazsın beni

sen anlamazsın beni
anlayamazsın da
sevgimin büyüklüğünü
yüceliğini bilemezsin
çünkü sen duygusuzsun
duygun yok
saklanmış bağnazlığına
saklanmış tutarsız oluşuna
saklanmış duyguların

seni sevdiğimi göremeyecek kadar
körsün
gözlerin görmüyor bağnazlığının dışında kalanları
sana uzattığım yaralarla sarılı elimi
ama gözlerin öyle kör ki
o yaraların ardına saklanan sıcaklığı
mahsumluğu mutluluğu göremiyorsun
ve iğreniyorsun ellerimden

sana koşuyorum her şeye rağmen
bak bir gör gelmeyeceğim dediğim yere
yine geliyorum
sırf senin için
bak yine acılar çektiğim kentte kalıyorum
önüme çıkan onlarca kaçış yoluna rağmen
yine bu kentte kalmaya karar verdim
ve gelmeyeceğim dediğim yere tekrar geliyorum
sırf senin için bu acılara yine katlanacağım
anla be artık seni ne kadar çok sevdiğimi
gözlerindeki ışığı
yüzündeki mahsumluğu...
seni ne kadar çok sevdiğimi anla...

sana koşuyorum acılar çekmeye
razı olarak be güzelim
senin için bu kentte kalıyorum
sen beni sevmesen de
(bu gerçek değil belki de ama...)

26/9/2007 - Senden Sonra

Önce sensizliği öğrendim
Sonra sensiz nasıl yaşayacağımı..
Önce rüyalarıma giriyordun,apansız;
Şimdi gözbebeklerimden çıkmıyorsun
Ayrılıklar acı verirdi önceleri
Kırık kalple dolaşırdım yaşamama rağmen ölü gibi,
Başka gözlerde arardım unutmak için seni
Aptallıkmış anladım seni unutamayacağımı şimdi.
Hayatımda ilkimdin,
Sonuncu olmayacağını düşünürdüm,
Nereden bilirdim seni her akşam içeceğimi.
Önce kadehlerimde dudak izimdin,
Şimdi şişeler yetmiyor her gece arıyorum seni.
Tekrar severim zannetim
Nereden bilirdim ben yaşarken kalbimi gömdüğümü.
Belki kara toprak unutturur seni diye,
Her akşam mezarımı kazdım bile bile;
İstediğim bir yudum sevgiydi,bilemedin bir dokunuş usulca;
Ben sevdim sen kaçtın,
Ben dokundum sen arkamdan vurdun...